Μία υπενθύμιση για ένα σχολείο ανοιχτό σε όλους
Η 3 η Δεκεμβρίου έχει καθιερωθεί διεθνώς ως Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με
Αναπηρία. Βέβαια η κατανόηση, ο σεβασμός και η συμπερίληψη δεν χωρούν σε μία
μόνο ημέρα. Αποτελούν καθημερινή στάση ζωής και βασική αρχή της εκπαιδευτικής
μας κοινότητας. Με αυτό το πνεύμα, αφιερώσαμε την εβδομάδα 1- 5 Δεκεμβρίου σε δράσεις ενημέρωσης, συζήτησης και βιωματικών εμπειριών, ανοίγοντας χώρο για
ουσιαστικό διάλογο γύρω από την αναπηρία και τα κοινωνικά εμπόδια που συχνά τη
συνοδεύουν.
Στις Α΄ και Β΄ τάξεις, η κ. Δώρα Καρυδά παρουσίασε τις οπτικές
αναπηρίες, έχοντας μαζί της τον εκπαιδευτικό παράλληλης στήριξης του 13 ου
Δημοτικού Σχολείου Ευόσμου, κ. Χρήστο Κάλλη. Με ζεστασιά και αμεσότητα, μίλησε
στα παιδιά για την καθημερινότητά του, έχοντας οπτική αναπηρία, τα εργαλεία που
χρησιμοποιεί και το πώς συμμετέχει ενεργά στην εκπαιδευτική διαδικασία.
Η
παρουσία του υπήρξε καθοριστική, δίνοντας στα παιδιά μια αληθινή εικόνα για το
πώς η κοινωνία μπορεί να γίνει πιο συμπεριληπτική όταν αφαιρεί εμπόδια αντί να τα
προσθέτει και τον ευχαριστούμε πολύ για την ανταπόκρισή του.
Οι μαθητές της Γ΄ και Δ΄ τάξης γνώρισαν τον κόσμο των κινητικών αναπηριών
μέσα από την παρουσίαση της κ. Ουρανίας Μπάνη.
Με την υποστήριξη ενός
αμαξιδίου, τα παιδιά μπόρεσαν να αντιληφθούν στην πράξη πόσα εμπόδια
δημιουργεί το περιβάλλον -εμπόδια που δεν έχουν σχέση με τις δυνατότητες του
ανθρώπου, αλλά με τον τρόπο που είναι σχεδιασμένοι οι χώροι γύρω μας.
Η
εμπειρία αυτή άνοιξε έναν γόνιμο διάλογο για το δικαίωμα όλων στην
προσβασιμότητα.
Οι μαθητές της Ε΄ και ΣΤ΄ τάξης ενημερώθηκαν από την εκπαιδευτικό κ.
Τσολάκη Μαριάνθη για τις νευροαναπτυξιακές διαταραχές, με έμφαση στον αυτισμό.
Στη συζήτηση συμμετείχε και μια μητέρα τριών παιδιών στο φάσμα, η οποία
μοιράστηκε πολύτιμες εμπειρίες από την οικογενειακή της πραγματικότητα,
βοηθώντας τα παιδιά να κατανοήσουν βαθύτερα τι σημαίνει διαφορετικότητα, αλλά
και πόσο σημαντικό είναι το περιβάλλον να υποδέχεται όλα τα παιδιά με αποδοχή και
αγάπη.
Σε όλες τις τάξεις, ανοίξαμε συζητήσεις για το τι σημαίνει αναπηρία, για τα
ειδικά χαρακτηριστικά κάθε μορφής, αλλά κυρίως για τα κοινωνικά εμπόδια που
θέτουν φραγμούς στην καθημερινότητα πολλών ανθρώπων.
Μέσα από βιωματικές
δράσεις, τα παιδιά κατανόησαν ότι η συμπερίληψη δεν είναι κάτι θεωρητικό’ είναι
τρόπος σκέψης και πράξης, επιλογή που κάνουμε ξανά και ξανά, κάθε μέρα.
Ως σχολείο, δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε να καλλιεργούμε ένα περιβάλλον
όπου κάθε παιδί μπορεί να συμμετέχει ισότιμα και να αισθάνεται ότι ανήκει.
Γιατί η συμπερίληψη δεν είναι υπόθεση μίας ημέρας. Είναι υπόθεση όλων μας -κάθε ημέρα.
